Cheapcard!

Staatssecretaris Melanie Schultz van Infrastructuur heeft besloten om de OV-Chipkaart toch maar in te voeren. Zoals u weet is de kaart de zoveelste mislukking in de lange reeks miljoenenverslindende automatiseringdebacles die onze overheid op haar geweten heeft. Het idee was goed: nooit meer kaartjes kopen en geen gehannes met strippenkaarten, maar een plastic pasje dat je alleen maar tegen een poortje hoeft te houden om toegang te krijgen tot trein, bus, tram en metro.

Reizen met het openbaar vervoer zou weer leuk worden. Origineel was dit idee niet. In bijvoorbeeld China en Rusland worden al jaren OV-kaarten gebruikt die veilig zijn en nauwelijks problemen hebben met de bijbehorende software. Die hadden we zo kunnen gebruiken. Maar nee, wat Nederland wilde was zo uniek dat het echt opnieuw moest worden uitgevonden en ontwikkeld. In totaal is er bijna een decennium ontwikkeld door het bedrijf dat de lucratieve aanbesteding indertijd heeft gewonnen en zijn we minimaal tweeënhalf miljard euro verder. Al in 2007 kwamen de eerste berichten dat het systeem zo lek was als een mandje. Toen had je er nog een knappe kop voor nodig. Sinds vorige maand is het een fluitje van een cent: er is een programmaatje beschikbaar via internet en met een kaartlezer van drie tientjes kun je zelf de saldo’s aanvullen. Waterdicht en de perfecte misdaad: de pakkans is nul.

De oplossingen voor de Nederlandse overheid liggen voor de hand: koop voor een paar centen een bestaand en beproefd systeem of gebruik onze eigen vertrouwde chipknip die tegenwoordig op ieder bankpasje zit en waterdicht is. Het enige nadeel voor de overheid is dat ze met dit systeem niet de handel en de wandel van haar onderdanen kan volgen, een gimmick die de OV-Chipkaart wel leverde. Het ziet er niet naar uit dat een van deze oplossingen wordt gekozen. We modderen gewoon verder met de bestaande kaart. Hiermee wordt wel weer een unicum in onze politieke geschiedenis gecreëerd: een rechtse minister uit een rechts kabinet maakt het openbaar vervoer gratis. Het zijn rare tijden.

Peter van Druenen